Rok: 2013

Eurovision

W tym tygodniu wpadła mi w oko informacja, że w przyszłym roku Polska weźmie udział w Konkursie Piosenki Eurowizji. Może tym razem uda nam się wygrać…? Najbliżej byliśmy w 1994 roku, gdy Edyta Górniak, z piosenką „To nie ja!” zajęła drugie miejsce. Francja ma zdecydowanie lepsze wyniki. Reprezentantom tego kraju udało się pokonać wszystkich konkurentów pięciokrotnie.

W 1958 André Claveau wyśpiewał pierwsze miejsce piosenką «Dors, mon amour»:

Na drugie zwycięstwo Francuzi czekali tylko 4 lata. Tym razem Isabelle Aubret zwyciężyła wykonując piosenkę «Un pemier amour»:

W 1965 roku pierwsze miejsce ponownie zajęła Francuzka, France Gall z piosenką «Poupée de cire, poupée de son»:

Po kolejnych 4 latach Frida Boccara z piosenką «Un jour, un enfant» wywalczyła pierwsze miejsce ex-aequo z wykonawcami z Hiszpanii, Holandii i Wielkiej Brytanii:

Ostatnie jak do tej pory zwycięstwo przyniosła Francji w 1977 roku Marie Myriam i piosenka «L’Oiseau et l’Enfant»:

Która z nich najbardziej Wam się podoba? Moim faworytem jest France Gall, którą pewnie znacie przede wszystkim dzięki innej piosence, «Ella, elle l’a»:

Na początku marca przyszłego roku dowiemy się, kto będzie reprezentował Francję i Polskę w 59. edycji Konkursu.

Expression écrite 4

Aujourd’hui, je vous propose un nouveau sujet pour la production écrite. Voici, ci-dessous, le début d’un article de presse. À
vous de terminer cet article :
– en ajoutant à la suite un texte de 80 mots minimum ;
– en faisant plusieurs paragraphes.

MARIAGES AU
SOMMET
DANS LA
CORDILLÈRE DES
ANDES
Arequipa, Pérou – Le week-end
dernier, vingt couples péruviens
ont grimpé au sommet d’un volcan
de la cordillère des Andes. Ils
désiraient se marier à l’altitude
record
de 5825 mètres.
Vous pouvez m’envoyer vos textes via le formulaire de contact et je les corrigerai pour vous.

Galettes de blé noir – recette

Dzisiaj wpis ze specjalną dedykacją dla uczniów z I klasy gimnazjum a w szczególności dla osób z I grupy, obecnych na lekcji w ostatnią środę 😉 Obiecałam Wam przepis na galettes bretonnes. Pochodzi on z mini-przewodnika, który dostałam od Francuzów podczas ubiegłorocznego pobytu w Bretanii. 

(więcej…)

Exercice de vocabulaire 15

Quels sont les synonymes?

1. journal
2. bureau
3. miroir
4. réclammer
5. épuisé
6. opinion
7. certain
8. moment
9. simple
10. publier
11. content
12. splendide
13. interroger
14. semblable
15. distance

Choisissez parmi les mots suivants : faitgué, demander, similaire, sûr, instant, pupitre, magnifique,
avis, magazine, heureux, questionner, aisé, éloignement, éditer, glace

Le collège et les personnes qui y travaillent

Ostatnio na lekcjach zajmujemy się słownictwem związanym z przedmiotami szkolnymi, pomieszczeniami znajdującymi się w szkole oraz osobami, które w niej zwykle pracują. Przygotowałam zatem małe podsumowanie poznanego słownictwa.

Na początek nazwy przedmiotów szkolnych. Kliknijcie TUTAJ a będziecie mogli ściągnąć dokument zawierający francuskie nazwy przedmiotów (szkolnych i kilku akademickich) wraz z ilustracjami pozwalającymi je rozpoznać i zapamiętać. Możecie również obejrzeć filmik i posłuchać wymowy:

Macie tu również angielskie odpowiedniki. I jeszcze jedna uwaga- po francusku nie zapisujemy nazw przedmiotów wielką literą.
W każdej szkole, oprócz sal lekcyjnych, znajdują się również inne pomieszczenia. Zapoznajcie się z przykładowymi planami szkół i porównajcie z tym, co widzieliście na lekcji.
Source
Source
Na TEJ stronie (w części: „Rôle des personnels et des services” pod koniec strony) znajdziecie również opis funkcji poszczególnych osób pracujących w szkole i urzędujących w pomieszczeniach z tego drugiego planu.
A teraz pora na kilka ćwiczeń związanych z tym słownictwem:
1, 2, 3, 4, 5, 6, 7.

La phonétique française 1

Istnieją liczne podręczniki, książki omawiające bardzo szczegółowo fonetykę francuską. Wystarczy zapytać „wujka Google” i wyskoczą nam takie tytuły:
D. Abry, M.-L. Chalaron, Phonetique. 350 exercices, Paris, Hachette, 1994. 
J. Dubois et al., Dictionnaire de linguistique et des sciences du langage, Paris, Larousse. 

M. Grevisse, Le bon usage. Grammaire francaise, Paris – Louvain-la-Neuve, Duculot, 1993 (13e edition refondue par Andre Goosse). 

A. Kacprzak, J. Sypnicki, Elements de grammaire francaise, Poznań, UAM, 2000. 

P.-R. Leon, Prononciation du francais standard. Aide-memoire d’orthoepie, Paris, Didier, 1978. 

A. Platkow, Wymowa francuska, Warszawa, Wiedza Powszechna,1977. 

L. Warnant, Dictionnaire de la prononciation francaise dans sa norme actuelle, Paris-Gembloux, Duculot,1987
Nie zawsze jednak mamy czas na aż tak dokładne analizowanie wszystkich dźwięków więc spróbuję to wszystko zebrać i wybrać to, co najistotniejsze i przedstawić w przystępny sposób w nowym cyklu wpisów- właśnie o fonetyce.
Na początek podstawy czyli zapis fonetyczny. Pisałam już o tym tutaj, więc zachęcam do zapoznania się z zestawieniem różnych znaków. Widzicie tu zestawienie wymowy poszczególnych spółgłosek,samogłosek, „nosówek” oraz półspółgłosek, które również występują w języku francuskim.

Dziś omówię dla Was głoski : [a], [i], [p] oraz [wa].

Zaczniemy od [a]. Głoska ta, będzie występować, gdy w wyrazie zobaczymy zapis aâà, as/at oraz e(mm)/a(mm).

Spójrzcie na przykłady: abri (schronienie), acteur (aktor), affaire (sprawa), guitare (gitara), gare (dworzec), cinéma (kino), âge (wiek), âne (osioł), bâtiment (budynek), théâtre (teatr), à (w, do), voilà (oto), déjà (już).
W takich przypadkach w zaznaczonych miejscach wypowiemy po prostu polskie a.

Podobnie będzie, gdy po literze „a” w zapisie pojawi się „s” lub „t” jak na przykład tu: brad (ramię), lilas (bez), repas (posiłek), candidat (kandydat), chat (kot), résultat (wynik).

Istnieją też liczne przysłówki kończące się na -emment, utworzone od przymiotników zakończonych na -ent. W ich przypadku również w zaznaczonym miejscu powiemy [a], na przykład: consciemment (świadomie), récemment (ostatnio), violemment (gwałtownie)

Oczywiście, jeśli mamy przysłówek z końcówką -amment to również czytamy to [a].

Kolejna głoska do omówienia to [i]. Jest to dźwięk podobny do polskiego „i”, tylko się przy tym uśmiechamy 😉 Będziemy go wymawiać gdy w słowie będą następujące litery: i, î, ï, y, ie/id/is/it/ix, ea/ee.

Spójrzcie na przykłady: ici (tutaj), ironique (ironiczny), alpiniste (alpinista), humide (wilgotny), abri (schronienie), ainsi (w ten sposób), fourmi (mrówka), abîme (przepaść), dîner (kolacja, jeść kolację), île (wyspa), presquîle (półwysep).

Czasami będzie się zdarzać, że dźwięk [i] pojawi się tam, gdzie w zapisie zobaczycie ï. Będzie tak się działo po dźwiękach [a], [o], [y], [w], jak na przykład w wyrazach: maïs (kukurydza), ambiguïté (niejasność), héroïque (bohaterski), naïf (naiwny).

Często w słowach pochodzących z innych języków, np. greki, spotkamy ten dźwięk tam, gdzie pojawi się „y”, np.: bicyclette (rower), gypse (gips), lycée (liceum), style (styl), synonyme (synonim), abbaye (opactwo), rugby (rugby), y (tu, tam), pays (kraj).

Zazwyczaj również w zapożyczeniach (najczęściej z angielskiego) spotykamy kombinację „ea” oraz „ee”, jak na przykład: un jean (dżins), un tweed (tweed)- tu także wymawiamy [i].

I został jeszcze przypadek, gdy litera „i” występuje przed niewymawianą samogłoską e lub spółgłoskami d, s, t, x. Takimi wyrazami są np.: pie (sroka), nid (gniazdo), tapis (dywan), nuit (noc), prix (cena, nagroda).

Głoska [p] będzie występować wtedy, gdy w zapisie pojawi się litera p pojedynczo lub podwojona. Takich wyrazów będzie sporo. Oto kilka przykładów: page (strona), pain (chleb), opéra (opera), type (typ), lapin (królik), cap (przylądek), appareil (aparat), hippopotame (hipopotam), enveloppe (koperta),  nappe (obrus), apprendre (uczyć się), approcher (przybliżyć), apercevoir (zauważyć).

Ostatnim przedstawionym dziś przeze mnie dźwiękiem jest [wa]. Wymawiamy go podobnie jak polskie [ła]. Z dźwiękiem tym spotkamy się w wyrazach zawierających zapis oi, oy, oie/ois/oit/oix/oid/oids.

Kilka przykładów: oiseau (ptak), boisson (napój), loi (prawo), moi (ja, mnie..).

Dźwięk ten wymówimy również gdy w zapisie pojawi się oy a następnie pojawi się wymawiana samogłoska. Towarzyszy mu wtedy dodatkowa głoska [j]. Taki przypadek będzie w wyrazach: moyen (średni), royal (królewski), royaume (królestwo).

Gdy w zapisie słowa zobaczymy oi a następnie będzie stało E nieme lub nie wymawiana spółgłoska (na końcu wyrazu), również wymówimy dźwięk [wa], np.: foie (wiara), joie (radość), bois (lasek), fois (raz), endroit (miejsce), croix (krzyż), voix (głos), froid (zimny), poids (ciężar).

Warto tu zwrócić uwagę na homofony:
foi / foie / fois
toi / toit
crois / croix
voie / vois / voix
moi / mois
które wymawiamy tak samo a w zapisie różnią się tylko ostatnią literą.